berregsnl
nuuwsbrief

Konvokasie 2018

Boere, ’t zit ier nie echt mee de leste tijd. Om zomar wa te noeme: wijk’uize bekant ammaal weg, ‘n verlate binnestad, graffitie spuitende angjongere, verkeersellende overal, ‘n nuuwe wòònflat aan de Kaai die bekant bove de Spieretusschouw ga d’uitsteke. En over drie maande magge me pas gaan stemme en meschient luk ’t dèèrnaar wel om de stad weer goed te krijge. Mar wa d’n erremoei, en zoveul. En toch…

 

… Toch ouwe me zielsveul van deze stad. Da ouwe van is ons aangebore, gift ons ’n goei gevoel. ’n Gevoel van recht in oew art, ’n gevoel da d’onmetelijk en onvoorwaardelek is vor deze plek tusse zandgronde en zoutwater. Ier begon ooit oew femilielijn en nog steeds latte Berregenèère zien dasse zellef deze stad biezonder ebbe gemakt en nog steeds make.

 

Ier wòònde op ’n plek waar oew art gròòt, werrem en sterrek van wor. En waar oew stad gròòt en werrem van wor. Da kende zien, da kende ore en da kende veral ok voele. Me zijn zo fier op onze stad, onze eige menier van doen, onze vollekskultuur die zo verschillend én zo verbindend is. Want rommetom ’n prachteg ouw stads’art bouwe me mederne wòònwijke, ontdekke me verborrege g’eime, stimelere me nuuwe telente. Wereldwijd ziede de angst en kwaaieg’eid en dan zinkt ’t art oe welles in de schoene, mar ier… ier in onze stad zette me dèèr iets tegenover. Oe damme mè mekare omgaan, mè mekare leve, van mekare n’ouwe. In deze stad is zoveul da d’oe verwondert, da d’oe verleidt, da d’oe omerremt en oe bescherremt. Zo zinge me en make me meziek, danse en dweile me. Net as al die Bergenèère vóór ons al deeje en ok de nuuwe Bergenèère zulle doen. Da d’is Vastenavend!

 

En Wim van Vliet zee ‘t al; “Vastenavend brengt werremte en gift werremte én leut deur”. Mette Vastenavend make me n‘t alledaagse absurd. Klein wor gròòt, de gròòtseg’eid wor verkleind en dan doen me n’alles mè d’onze ziel en zaleg’eid.

 

Me draaie de wereld op z’n kop en da gift ’n gevoel en leut die ongekend is. In de polletiek is ’t vaak ard tege ard… mar wij, ok gewòòne mense, legge n’ons art in deze stad en geve n’t deur aan ’n ander. Want Vastenavend is ’n echte artedief … ’t et vor altijd oew art gestole.

 

‘t Beste dagge ’n ander ken geve kom d’uit oew art en dèèrom wil ik jullie boere sebiet ok iets mee geve. ’n Blommeke om tuis ok iemand gelukkeg te make… en dèèr zit ’n pepierke bij… ’n Pepierke da d’iets spejaals ontvouwt… waar ’t over zal gaan deze Vastenavend… wa damme nie vaak genogt, nie ard genogt en nie mee nog méér gevoel tege mekare zulle zegge. Kek, dèèr ouwe me van, da d’is mè d’éél oew art